De aantrekkelijkheid van een regio is vandaag de dag een belangrijk aandachtspunt voor ziekenhuizen, maar dat geldt nog meer voor ziekenhuizen in prioritaire interventiezones (PIZ).
Het tekort aan zorgpersoneel is niet langer een tijdelijke crisis, maar een structureel gegeven waarmee regio’s moeten leren omgaan. Maar in PIZ’s of gebieden met een ernstig tekort zijn financiële prikkels niet meer voldoende. Installatiepremies zijn soms aantrekkelijk, maar trekken zelden duurzame medewerkers aan.
Volgens een studie van het EHESP (Hogeschool in Rennes) speelt de echte uitdaging van de aantrekkelijkheid van een prioritaire interventiezones zich al lang voor de tewerkstelling af : tijdens de stage.
Voor een student verpleegkunde is een stage in een PIZ echter zelden een eerste keuze. Het is zelfs vaak de laatste keuze.
Daar zijn meerdere oorzaken voor, maar het zijn vaak stereotypen die toekomstige stagiaires afschrikken.
- Gebrek aan begeleidend personeel
- Verouderde ziekenhuiscomplexen
- Verouderde apparatuur
- Angst voor isolatie
Als de stage-ervaring slecht wordt begeleid, en dus slecht wordt ervaren, zullen deze vooroordelen worden bevestigd. Als de stage daarentegen soepel verloopt en waardering oplevert, kan dit de stereotypen ontkrachten en een band creëren.
De stage is dus een belangrijke uitdaging, die zowel de toegang tot het beroep als de toegang tot de gezondheidszorg bepaalt.
Het probleem van populaire stageplaatsen
Het is een feit dat studenten minder aangetrokken worden door dunbevolkte gebieden en kleinere zorginstellingen. Wanneer het moment komt om een stageplaats te kiezen, kiest de meerderheid van hen voor ziekenhuizen in stadscentra, die bekend staan als beter uitgerust en gastvrijer.
Hoewel deze keuze onschuldig lijkt, heeft ze een grote invloed op de kwaliteit van de stages. De grote vraag naar grote ziekenhuizen zorgt namelijk voor overbelasting in de betrokken zorgafdelingen. Dit heeft een directe impact op de ervaring van de stagiairs.
Als het zorgpersoneel overbelast is, heeft het minder tijd om de studenten te begeleiden, waardoor ze zich verwaarloosd en nutteloos kunnen voelen. Omgekeerd kunnen ze ook worden uitgebuit om deze overbelasting op te vangen. In beide gevallen leidt dit tot een negatieve stage-ervaring, die op lange termijn gevolgen kan hebben : het afbreken van de stage, het afbreken van de studie en dus indirect een tekort aan zorgverleners, wat leidt tot een vermindering van de kwaliteit van de zorg.
Ondertussen worden de PIZ’s, die toch een grote opvangcapaciteit en een bevoorrechte begeleiding kunnen bieden, minder gevraagd door stagiaires en hun opleidingsinstellingen.
Deze tweedeling leidt tot ongelijkheden in het leerproces die op korte termijn gevolgen hebben voor de studenten, waardoor de toegang tot zorg voor toekomstige patiënten duurzaam wordt verzwakt.
Een gebrek aan structurele middelen
Het probleem van de aantrekkelijkheid van PIZ’s komt echter niet door studenten verpleegkunde, die verder weg gelegen instellingen links laten liggen ten gunste van universitaire ziekenhuizen, noch door deze laatste die alle beschikbare studenten binnenhalen, maar wel door het gebrek aan middelen en zichtbaarheid van onbezette stageplaatsen.
In de meeste gevallen zijn ziekenhuizen namelijk niet in staat om het aantal stagiaires in hun instellingen te berekenen. Laat staan dat ze een nauwkeurige prognose kunnen geven van hun toekomstige opvangcapaciteit.
Dit leidt tot onduidelijkheid bij de opleidingsinstituten. Deze hebben dan de neiging om altijd contact op te nemen met dezelfde instellingen om hun studenten te plaatsen.
Territoriale zichtbaarheid : de sleutel tot een evenwichtige verdeling van stages
Om stagiairs optimaal te kunnen ontvangen, is het essentieel om een duidelijk beeld te hebben van de capaciteiten in het veld. Ongeacht het niveau (eenheid, dienst, instelling of territorium) is het van cruciaal belang om over een nauwkeurige kaart te beschikken van de vacatures en bezette plaatsen om studenten een kwalitatief hoogstaande begeleiding te kunnen garanderen.
Met dit in gedachten hebben we de functies voor territoriaal beheer in Interneo ontwikkeld. Dankzij het gecentraliseerde beheer kunt u met onze tool deze verdeling op territoriaal niveau aansturen. Door beter na te denken over de plaatsing van stagiairs, voorkomen we dat bepaalde diensten overbelast raken en voorzien we tegelijkertijd in de behoeften van structuren met een tekort.
Bovendien biedt de tool een volledig overzicht van het traject van de studenten. Dit maakt het mogelijk om toekomstige keuzes te optimaliseren en eerlijke en gediversifieerde stagetrajecten uit te stippelen
Het stimuleren van de praktijk in PIZ door middel van een goed gestructureerde en waardevolle stage blijft de krachtigste hefboom om de perceptie van toekomstige professionals te veranderen, hen op lange termijn aan zich te binden en de aantrekkelijkheid van het gebied te vergroten.
Conclusie : onderga geen tekorten meer, bepaal zelf uw aantrekkelijkheid
Installatiepremies en tijdelijke financiële prikkels zullen niet volstaan om dunbevolkte gebieden te redden. Het behoud van toekomstige gezondheidswerkers wordt in belangrijke mate bepaald door hun eerste ervaringen in het veld.
Met Interneo krijgt u weer controle over de verdeling van stages in uw hele regio. Zo brengt u de perifere ziekenhuizen weer op de voorgrond.
Door studenten kennis te laten maken met de rijkdom van deze zorgtrajecten kunt u de vooroordelen wegnemen die de aantrekkelijkheid van PIZ-gebieden nog steeds in de weg staan. Door een kwalitatief hoogstaand onthaal in deze kwetsbare gebieden te garanderen, valoriseert u uw structuren en maximaliseert u uw kansen om deze studenten om te vormen tot duurzame medewerkers.
Klaar om uw territoriale strategie te herzien ?
Neem contact met ons op om de realiteit van uw ziekenhuisgroep te bespreken.
